Nowinki ze świata kultury, aktualności, wydarzenia, fotoreportaże.

Sztuka arabska, czyli odkrywanie innych kultur

Sztuka arabska w dużym stopniu czerpała z europejskich wzorców. Religia islamu nie pozwala na znaczne przykładanie wagi do jej głębokiej wartości, jednakże jak wszystkie ludy na świecie, tak i muzułmanie odpowiedzieli na wewnętrzne pragnienie piękna i zaczęli tworzyć przedmioty estetyczne, ozdabiać świątynie odciskając tym samym swe piętno w kulturze. Okazuje się zatem, że nie tylko kosmetyki arabskie, ale i sztuka godna jest podziwu.

Arabskie podboje

Arabowie w VII i VIII podbijali wiele terenów Bliskiego Wschodu, a także Indie, Afrykę Północną, a nawet Półwysep Iberyjski. Efektem tych działań było podporządkowywanie mieszkających tam ludów czy skłanianie do religii muzułmańskiej. Pozostawiali także ślady sztuki, jaką tworzyli, czego przykładem mogą być choćby arabeski. Ich duża wartość przejawia się w bogatej ornamentyce wzorowanej na motywach roślinnych i geometrycznych. Arabski podbój nie miał więc wyłącznie grabieżczego i niszczycielskiego charakteru, ale był również związany z tworzeniem własnego dziedzictwa kulturowego.

Ornamentalny styl – meczet w Kordobie

Podstawą wszystkich stylów, jakie powstały w świecie arabskim było umiłowanie miniatury, szerokiej ornamentyki, dekoracyjności i precyzyjnej kaligrafii. Wiele tego oznak znajdziemy na przykład w hiszpańskich miastach, jak Kordoba. W X wieku został tam wzniesiony meczet, który do dziś uznawany jest za największe osiągnięcie arabskiej sztuki znajdujące się na Półwyspie Iberyjskim. Ówczesnym zamierzeniem było wzniesienie najpiękniejszej konstrukcji architektonicznej. To się poniekąd udało, zwłaszcza jeśli przyjrzymy się wnętrzu meczetu. Zachwycająca jest przede wszystkim wielość ornamentyki oraz dekoracji widoczna w mozaikach oraz inkrustacjach. W oczy rzuca się także materiał, z jakiego zbudowano budowlę. To niezwykle cenny marmur, bazalt i porfir. Łuki dają wrażenie uniesionych ponad głowami kamiennych gałęzi, co z pewnością warto zobaczy na własne oczy.

Arcydzieło architektury – Pałac Alhambra

Godna uwagi jest także twierdza mauretańskich władców, która wznosi się na Grenadą, czyli pałac Alhambra. To co wydaje się być najbardziej zaskakujące, to wielość korytarzy, krużganków, zaułków, arkad, sadzawek i kolumn. Malowidłom, zdobieniom i arabeskom usytuowanym na ścianach, sufitach czy podłogach nie ma wręcz końca. Alhambra była wielokrotnie przebudowywana i upiększana. Stanowiła także swoisty ośrodek sztuki, kultury, poezji, nauki czy religii. Z pewnością jest to miejsce pełne magii, które skrywało wówczas wiele tajemnic, było centrum intryg, podejmowania ważnych decyzji, kryminalnych zagadek. Alhambra tętniła życiem do 1492 roku, kiedy Grenada została zdobyta przez katolików. Bez wątpienia zachwyciła swym architektonicznym rozmachem i pięknem ornamentyki, dlatego została oszczędzona przez katolickich monarchów. Przekształcono ją nieco, a pałac zaczął wówczas milcząco i bezsprzecznie służyć innej religii, która na Półwyspie Iberyjskim już pozostała.

Sztuka arabska podążała więc wraz z muzułmanami podbijającymi kolejne obszary ówczesnego świata i tam pozostawała. Religia islamu swym charyzmatycznym i zasadniczym charakterem przekonywała innowierców, którzy chętnie przechodzili na muzułmańską stronę. Wraz z migracjami ludności przemieszczała się jednak także religia, a sztuka na stałe umiejscowiona w mozaikach, architekturze czy kolumnach podtrzymujących wielkie budowle, została na zawsze. Dziś przekonuje nas, że świat arabski ma nam sporo do zaoferowania jeśli pogodzimy sprzeczności tkwiące w ludziach i odważymy się poznawać inne kultury.

Pozostaw odpowiedź